RecNes

Hisler vardır çeşit çeşit. Kimilerini anlatmak çok kolay olsada, kimileri vardır anlatılmaz yaşanır cinsten… Biranda ortaya çıkan ve benliğimi kaplayan huzur ve umutla sürüklenip gidiyorum… Bu mutluluğu anlatmak neredeyse imkansız. Hayatı toz pembe görmek dedikleri böyle birşey olsa gerek. “Aşk”…
Her an yanında olmayı istemek, elini tutabilmek, gözlerine bakabilmek…. kısacası onunla birşeyler paylaşıp bir arada olmak için herşey yapılabiliyor. İnsanın gözü hiç birşeyi görmüyor. Ona ulaşamadığında içi acıyor, Çünkü kaybetmek istemiyor böyle bir mutluluğu insan asla. Ama bu duyguları çok yoğun yaşayınca bir okadar da korku yaşanıor içte. “Ya biterse? Ya bu huzuru kaybedersem? Ya yıkılırsam? Bir yıkıntı daha kaldırabilecek mi acaba bu yürek? Her nekadar olumsuz düşünmemeye çalışsamda yapım gereği olabilir, her detayı düşünmeden edemiyorum. Beklide Yaşanmışlıklardan bana geriye kalan korku ve detaycılıktır. İyi birşey mi kötü mü bende çözmüş değilim… Şuan tek bildiğim huzur içinde olduğum ve bana değer verildiğini hissediyor olmam. İnsanın kendisini bile fazla önemsemediği halde, bir başkasının seni gözünden bile sakınıor olduğunu bilmek okadar güzel bir duygu ki… “sevmek… sevilmek…” İşte bu iki kelimenin aynı anda yaşadığı bir birliktelikte başka ne istenirki? Buna söylenecek tek söz “ALLAH NAZARDAN SAKLASIN” demek olur sanırım… Sevdiğiminde sevildiğiminde farkındayım. Ve asla bitmesini istemiyorumm…

Seni Seviyorum Selvi Boylum

“Siyah Lalen…”