(1 Ay Sonra)

Filmin yönetmenliğini ve senaristlğini Gus Van Sant yapmış.2003,ABD yapımı ve 81 dakikalık bir film.Türü dram-gerilim.
Gus Van Sant’ın Cannes’da ödül alan ve birçok kesim tarafından eleştirilen filmi.Film Columbine Lisesi’n de yaşanan katliamdan esinlenerek çekilmiş. Ayrıca bu katliamı konu alan Zero Day adlı bir yapım daha var.Filmde amatör oyuncular var,herhangi bir yerde rol almamalarına rağmen doğallıklarıyla beni etkilediler.Film ilerledikçe bazı sahnelerin farklı açılardan tekrarlandığını görüyorsunuz.İki lise öğrencisinin sıradan bir günü nasıl vahşete dönüştürdükleri konu edilmiş.Tabi kısa kısa öğrenciler tanıtılmış bu iki isim dışında.Gus Van Sant’ın kısa filimlerin homoseksüellik,lezbiyenli k vardır,bu filmde de homoseksüellik bir kaç sahnede gözümüze çarpıyor ki iki öğrencinin yaptıkları katliamdan sonra duşta öpüşmeleri konuşulan sahnelerden biriydi.
Bana göre zor bir film,izleyenler eğer tekrarlardan hoşlanmıyorlarsa muhtemel ilk on dakikada uyuyabilirler.Bence izlenesi bir film.

Oyuncular :Björk, Catherine Deneuve, David Morse, Peter Stormare, Udo Kier
Filmin Türü :Müzikal, Drama
Orijinal Adı : Dancer in The Dark
Filmin Süresi : 139 dakika
Yapım Yılı :2000

Europa,Breaking The Waves, The Idiots gibi filmlerde imzası bulunan Lars Von Trier,Karanlıkta Dans’ta müzikali ve dramı birleştirmiş diyebiliriz.Konu oğlu ile Amerika’ya göç eden,Çek asıllı Selma’nın yaşadıklarıdır.Selma(Björ k) kalıtsal bir hastalık yüzünden kör olmak üzeridir ve oğluna da aynı hastalık geçmiştir.Tek amacı oğlunu ameliyat ettirmek olan Selma çelik fabrikasında çalışırken bunun yanında ek iş yapar. Komşuları ve ev sahipleri olan polis Bill (David Morse) ve karısı Linda Selma ve oğluna Amerika”ya geldiklerinden beri yardım etmektedirler.Bill karısının ve evin ihtiyaçlarını karşılamak için borca girmiştir,zaman zaman bu sıkıntıları Selma ile paylaşır.Selma ameliyat için para biriktidiğini ağzından kaçırır,Bill bu durumdan yararlanır,onu izler,parayı sakladığı yeri öğrenir ve parayı çalar.Selma parasını mutfakta sakladığı yerde bulamaz,bu paradan sadece Bill’in haberi olduğu için ondan parasını istemeye gider.Aralarında geçen tartışma sonucunda Selma,Bill’i yaralar.Mahkemeye çıkan Selma doğruları söylese de kimse ona inanmaz.Linda olaylara tanık olmuştur ama eşiyle Selma arasında ilişki olduğunu düşündüğü için doğruları söylemez bir anlamda intikamını alır.Mahkeme sahnesinde sisteme de gönderme yapıldığı açıktır.

Genel olarak Selma’nın yaşadıkları dramdır ama onun yaşadığı dram kendi zihninde müzikale dönüşür.Fabrikada çalışırken,yolda yürürken ya da mahkeme salonunda Selma kendini müzikalde hayal eder.Film bir yandan Selma’nın dramını anlatırken öte yandan hayalinde canlandırdığı müzikali de sürdürüyor denilebilir.

Yönetmenin öncülerinden olduğu’dogma akımı’nın izleri bu filmde de var.El kamerasının görüntüleri zaman zaman izleyeni rahatsız ediyor.Oyunculara gelecek olursak Catherine Deneuve ve David Morse’a diyeceğim yok,Björk’ü de izleyin görün diyorum.

Yönetmenliğini Tim Burton’un yaptığı 1999,ABD yapımı fantastik bir film.Türü için komedi,korku,dram,gerilim gibi pek çok tanımlama yapılsada fantastik ve gerilim en iyi tanımlayan iki kelime diye düşünüyorum.Film ,Washington Irving’in “The Legend of Sleepy Hollow” adlı kitabından uyarlanmıştır. Oyuncular: Johnny Depp (Ichabod Crane),Christina Ricci (Katrina Van Tassel), Miranda Richardson (Mary Van Tassel), Michael Gambon (Baltus Van Tassel), Casper Van Dien (Brom Van Brunt), Jeffrey Jones (Reverend Steenwyck), Christopher Lee (Burgomaster).
Jonny Deep bu filmden önce yine Burton imzalı Edward Scissorhands ve Ed Wood filmlerde oynamıştı.The Addams Family’den akıllarda kalan Christine Ricci’de,Deep ile mükemmel oyunculuk çıkarmış.Müzikler Tim Burton’un daha önceki filmlerinde de çalıştığı Danny Elfman’a ait.

Konuya gelince 18.yy’da Sleep Hollow’da geçen cinayetler ve bunları çözmek için görevlendirilen Ichabod Crane (Jonny dep)’nin yaşadıkları.Deep’in canlandırdığı karakter kendi içinde zıtlıklar taşıyor,böceklerden korkuyor ama buna rağmen yeri geldiğinde ölüleri kendine özgü yöntemlerle inceliyor,başı olmayan süvariyi koşturabiliyor ya da cadıyla konuşabiliyor.50”li ve 60”li yılların korku filmlerinin çok büyük hayranı oldugunu söyleyen Tim Burton,bu filmi çekiş sebebinin bu sevgisi olduğunu söylemiş.Zaten filme bakıldığında loş mekânlar,siyah beyaza yakın görüntüler ağırlıkta.Ichabodd Crane’nin çocukluğuna döndüğü sahneler ise daha renkli ve masalsı bir havası var.

Tim Burton bu filminde de yarattığı karakterlerle akılda kalıyor,yarattığı gotik hava da bence seyirciyi etkiliyor.Cinayetler işleniyor ama insanı geren sahneler yok.Fantastik film sevenlere tavsiye ederim.

Film Sözcükler,Yüzler,Resimler olmak üzere üç ayrı hikayeden oluşuyor.Günümüzde iç içe geçmiş öykülere alıştık ama 94 yapımı olduğunu göz önünde bulundurursak o zaman için yeni bir olgu.Hikayelerden ikisi Makedonya diğeri ise Londra’da geçiyor.Filmin teması ise şiddet ve savaş.Yönetmen bu kavramlara toplumun ve insanın yaşadığı şiddet olarak yaklaşmış.Manastırda yaşayan Kiril,Arnavut Zamira,fotoğraf editörü Anne ve Makedon fotoğrafçı Alexander’ın yaşadıklarını anlatıyor.Filmde aşk diye bir kavram var ama şiddet herşeyin önüne geçiyor.

Görüntüler harika,izlerken bize yabancı olmayan kareleri görebiliriz.Baştan sona dikkatle izlenmesi gerekiyor çünkü ayrıntı çok fazla.Öyle uzun uzun replikler yok ama ‘circle is not round’ deyişini sık sık duyabilirsiniz.Makedon grup Anastasia tarafından yapılan müziklerse filmin sevilmesinin başka bir nedeni.

Manchevski’nin ilk uzun metrajlı filmi olmasına rağmen gayet başarılı.Gerçi aynı başarıyı sonraki filmlerinde devam ettirebildi mi? tartışılır.Özellikle Before The Rain’den sonra çektiği Dust Venedik Film Festival’inde protesto edilmişti.Açıkcası ben o kadarda abartılacak bir şey bulamadım o filmde.Before The Rain Makedon sinema tarihi içinde önemli bir film diyebiliriz.

Zeki Demirkubuz’un Dostoyevski’ye adadığı filmi.Suç ve Ceza’yı sinemaya uyarlamak isteyen yönetmen istediğine ulaşamayarak,film içinde Suç ve Ceza’yı çekmek isteyen bir yönetmeni anlatmış.Bir anlamda kendinden de izler taşıyor denebilir.Karanlık Üstüne Öyküler üçlemesinin de son filmidir aynı zamanda.
Konusu kısaca şöyle:Başkaları tarafından idealize edilmiş bir yönetmen olan Ahmet,Suç ve Ceza’yı filme çekmek ister.Sevgilisine,işine kısaca hayattındaki herşeye karşı isteksizdir.Kendini dört duvar arasına kapatmış,bilgisayarının başında sadece filmiyle uğraşmaktadır.Sevgilisi Ahmet’in başka bir kadınla birlikte olduğunu düşünür,böyle bir şey olmamasına rağmen Ahmet’te hayatında birinin olduğunu söyler ve kadın evi terkeder.Ahmet’in asistanı Elif film için oyuncu arar ama Ahmet kimseyi beğenmez.Evine hırsızlık için giren kişiyi filminde oynatmaya karar verir.Ama ufak bir sorunu vardır,o da hırsızı nerde bulacağını bilmemesidir.

Zeki Demirkubuz’un Karanlık Üstüne Öyküler adlı üçlemesinin son filmi açıkcası ben çok beğendim diyemeyeceğim.Oyuncu olarak Demirkubuz’u başarılı bulmadım ama oynadığı karakteri düşünürsek çokta bişey kaybedilmediğini anlarız.Ahmet’te tepkisiz biri ve Demirkubuz’un oyunculuk için fazla çaba sarfetmesine gerek kalmamış.Ayrıca Ahmet karakteri bana fazla soyut geldi,kenara itilmiş bir tip ve toplumda pekte kolay görmeyeceğimiz bir kişi.

Yönetmenliğini bunun yanında senaristliğini de Chan wook-Park’ın yaptıgı İntikam üçlemesinin son filmi.2005 Güney Kore yapımı 112 dakikalık bir dram.
Oyuncular :Yeong-ae Lee(Geum-ja Lee),Min-sik Choi(Bay Baek),Dal-su Oh(Bay Chang),Shi-hoo Kim(Geun-shik),Bu-seon Kim(So-young Woo).
Müzik:Seung-hyeon Choi,Yeong-wook Jo,Seok-joo Na.

Wook-Park’ın Mr.Vengeance ve Old Boy’da ele aldığı intikam konusu bu filmde biraz daha netlik kazanıyor.Konusu,on üç yıl boyunca işlemediği bir suçtan dolayı hapiste kalan Geum-ja Lee’nin yaşadıkları ve yaptığı intikam planıdır.Geum-ja Lee hapiste kaldığı süre içinde çevresindeki mahkumlara yardım eder,yaptııkları yüzünden ‘cadı’ diye anılır tabi hapisten çıkınca da ettiği yardımların karşılığını alır diyebiliriz.Geum-ja Lee hem güzelliği hem de olaylara yaklaşım tarzı ile seyirciyi büyülüyor bence.Film boyunca boşlukları doldurmak için seyircinin biraz kafa yorması gerekiyor.Gayet soğuk olan Geum-ja Lee bu tutumunu kızına karşı gösteremiyor film sonundaki sahneden etkilenmemek mümkün değil.

Filmdeki bazı sahneler fotoğraf gibi. Müziklere gelirsek serinin en iyi müzikleri bu filme ait.Choi-Min sik’in rolü kısa ama yine de muhteşem bir oyunculuk sergilemiş.Lee yeong-ae ise tam bir intikam meleği.İzlenmesi gereken bir üçleme ,Chan wook-Park
Güney Kore sinemasına adını bu filmlerde kazıdı.

Chan Wook-Park’ın İntikam üçlemesinin ilk filmi.2002,Güney Kore yapımı bir dram.Oyuncular:Kang-ho Song(Park Dong-jin),Ha-kyun Shin(Ryu),Du-na Bae(Cha Yeong-mi),Ji-Eun Lim(Ryu’nun Kızkardeşi),Dae-yeon Lee(Choe),Se-dong Kim(Şef),Bo-bae Han(YU-sun)

Wook-Park’ın üçlemesinin ilk filmi ama ikinci film olan Old Boy daha çok bilinmekte.İntikamdan bahsedilse de buna intikamlar demek daha doğru olur.Konuya bakarsak sağır ve dilsiz olan Ryu’nun ablasının ameliyatı için çare araması ve başına gelenler denebilir.Ryu ameliyat için böbrek arar,kendi böbreği uyacak mı diye araştırmalar yapılırken organ mafyasının eline düşer.Buarada işten çıkarıldığında aldığı tüm parayı da böbreği ile birlikte mafyaya kaptırır.Tek çare kalmıştır zengin bir adamın kızını kaçırmak.Kız arkadaşı ile bunu planlarlar ama eksik çoktur.Kaçırdıkları kıza zarar vermeselerde kaza ile kız ölür.Bunun sonucunda çocuğu öldürülen bir babanın acısı ve yaşadıklarına da tanık olunur.

Filmde sağır ve dilsiz Ryu’ya acıyıp,onun tarafını tutarken birden çocuğu ölen bir babanın tarafına da geçilebiliniyor.Ha-kyun Shin’in oyunculuğu bence harika ileride Choi Min-sik gibi olacağını düşünüyorum.Ağır kamera harketleri,görüntüler,ses ler Wook-Park ve ekibinin alkışlanmasına değer.Şiddet içeriyor ya da abartılı denilen bu filmi bence izleyin,öyle denildiği gibi şiddette yok.

Old Boy’la kıyaslanmamalı hatta serinin ilk filmi olduğu da unutulmamalı.Wook-Park,ilk film olduğu için intikamı daha genel ele aldığını ,Old Boy ve Sympathy for Lady Vengeance’de ise bireysel yönden intikama yaklaştığını söylemiş.

Konusu Sarah Morton(Charlotte Rampling) polisiye roman yazarıdır,kendini tekrarlamasından dolayı yeni arayışlar içine girmiştir.Editörü de Fransa’nın güneyinde bulunan evine gitmesini söyler.Sözde başını dinleyip,yeni kitabını yazacaktır ama davetsiz misafir işleri karıştırır ki bu kişi editörün kızı Julie (Ludivine Sagnier)’den başkası değildir.Kendisi gençtir,güzeldir Sarah gibi huzuru bir havuzun içinde aramayacak kadar delidoludur.Bu halden son derece rahatsız olan Sarah,bu çıtırla arasına sınır koymak istese de Julie bunu engeller.İlerleyen zamanlarda Julie Sarah için ilham kaynağı olur hatta hangisi gerçek hangisi romandan bir parça?diye sormadan da edemeyiz.Filmin devamında olaylardaki karmaşa devam eder,Ozon’nun verdiği bir mesaj var mıdır?sorusu ise muallakta kalır.

Ozon’un görsellik,Charlotte Rampling’i oyunculuk açısından beğendiğim bir film.İzlemek isterseniz tavsiye ederim.

Yönetmenliğini ve senaristliğini Takeshi Kitano’nun yaptığı 113 dakikalık bir dram.Hana-bi,Kikujiro,Brother gibi filmlerle daha önce karşımıza çıkan Takeshi Kitano Dolls ile kendine has tarz oluşturduğunu gösteriyor.

Film üç hikayeden oluşuyor,filmde hikayelerin ince çizgilerle birbirine değdiği görülüyor.İlk hikaye Matsumoto ve Sawako’ya ait.Önce büyük bir aşk yaşamaları daha sonra olayların sonucunda bunun bedelini ödemeleri anlatılıyor.İkisi bellerinden bağlanan bir iple sürekli yürüyorlar,kendilerini dış dünyadan soyutlamışlar o kadar kopmuşlar ki çevrelerinde kendileriyle alay eden insanları duymuyorlar bile.İkinci hikaye yıllarca aynı parkta ve bankta sevgilisini bekleyen kadını anlatıyor.Film ilerledikçe kadında meydana gelen değişikliklerin yanısıra parkında nasıl değiştiği gösteriliyor.Üçüncü hikaye ise bir pop yıldızının kaza geçirip kör olmasını ve hayranı ile yaşadığı aşkı anlatıyor.Hayranı onu ne kadar sevdiğini göstermek için kendini kör ediyor.Bu üç hikayenin birleştiği nokta ise mutsuz aşktır.

Kitano’nun daha önceki filmlerinde gördüğümüz vahşet bu filmde içsel olarak karşımıza çıkıyor.Farklı karakterle sonsuz aşk anlatılıyor.Kurgu,öykü,me kanlar,kostümler mükemmel karşıdan bakıldığında kusursuz tablolar oluşuyor.Filmi izledikten sonra akıllarda belirli bir sonuçtan daha çok hüzün kalıyor.