recnes.com

Kendi Kendime Dövünmelerim…

Kategori: Linux

  • Ubuntu sunucuda headless firefox kullanmak

    Linux sunucularda genelde olmayan, kullanılmayan hatta gerek dahi duyulmayan yegane şey;  grafik arayüzdür. Sebebi ise basittir. Suncu verilen görevi yerine getirmek için sağlıklı, güvenli ve hızlı çalışmak zorundadır. Özellikle de “Güvenlik”. Linux sistem yöneticileri herşeyi konsoldan yapmanın bir yolunu muhakkak bulur. Grafik arayüzlü bir sistemde ise çok daha fazla açık oluşabileceği hassasiyetinden dolayı böyle bir sistem kullanmayı reddederler. Ancak işler bir yerde grafik işleme kabiliyeti gerektirebilir.

    Örneğin “Selenium” denilen beowser emülatörü kullanımı için illa ki grafik işleme kabiliyeti lazım. Yine de, bu durumda “Selenium”u Linux sunucuda kullanmak imkansızdeğildir. Çünkü her ne kadar grafik bir arayüz olmasa da, gerekli kütüphaneleri ekledikten sonra sunucuyu bu kabiliyete eriştirebilirsiniz.

    Selenium’un neden sunucunun grafik işleme kabiliyetine ihtiyacı olduğu sorusu ise kullandığı “webdriver” tabir edilen nesnelerin aslıdna normalde masaüstünde kullandığımız browserların bir “instance”ını çalıştırması gerekliliğinden kaynaklı. Bu durumda sunucuda bir Firefox browser çalıştırmak için illaki masaüstü olması gerekmiyor. Sadece Firefox’u biraz kandırarak ekranı olan bir makinede çalıştığına ikna edebiliriz. Bunu yapmak için ubuntu suncuda öncelikle firefox kurmak gerek.

     

    sudo apt-get update
    sudo apt-get install firefox

    apt-get install firefox
    Reading package lists… Done
    Building dependency tree
    Reading state information… Done
    The following extra packages will be installed:
    aptdaemon consolekit libasound2 libcanberra0 libck-connector0 libdbusmenu-glib4 libdbusmenu-gtk4 libogg0 libpam-ck-connector libpolkit-agent-1-0 libpolkit-backend-1-0 libstartup-notification0 libtdb1 libvorbis0a libvorbisfile3 libx11-xcb1
    libxcb-util0 libxt6 policykit-1 python-aptdaemon python-defer sound-theme-freedesktop xul-ext-ubufox
    Suggested packages:
    ttf-lyx libasound2-plugins libasound2-python libcanberra-gtk0 libcanberra-pulse
    The following NEW packages will be installed:
    aptdaemon consolekit firefox libasound2 libcanberra0 libck-connector0 libdbusmenu-glib4 libdbusmenu-gtk4 libogg0 libpam-ck-connector libpolkit-agent-1-0 libpolkit-backend-1-0 libstartup-notification0 libtdb1 libvorbis0a libvorbisfile3
    libx11-xcb1 libxcb-util0 libxt6 policykit-1 python-aptdaemon python-defer sound-theme-freedesktop xul-ext-ubufox
    0 upgraded, 24 newly installed, 0 to remove and 2 not upgraded.
    Need to get 37.8 MB of archives.
    After this operation, 88.0 MB of additional disk space will be used.
    Do you want to continue [Y/n]?

    Bu komut ile birlikte suncunuza Firefox’un depoda bulunan son sürümünü ve yanında bağımlılığı olan birkaç paket ve kütüphaneyi kurmuş bulunacaksınız. Bu işlemden sonra Firefox’u çalıştırmaya kalmanız hiçbir sonuç vermez. Çünkü browseri kandıracak ortamı henüz yaratmadık. Ortamı yaratmak için Xvfb paketini kurmamız lazım (X Virtual FrameBuffer). Xvfb, ekranı olmayan makinelerde X-Server’i framebuffer aracılığı ile sanal bellek kullanarak emüle eder. paketi kurmak için aşağıdaki komutu kullanınız:

    sudo apt-get install xvfb

    apt-get install xvfb
    Reading package lists… Done
    Building dependency tree
    Reading state information… Done
    The following extra packages will be installed:
    libfontenc1 libgl1-mesa-dri libllvm3.0 libxaw7 libxfont1 libxkbfile1 libxmu6 libxpm4 x11-xkb-utils xfonts-base xfonts-encodings xfonts-utils xserver-common
    Suggested packages:
    libglide3 xfs xserver
    The following NEW packages will be installed:
    libfontenc1 libgl1-mesa-dri libllvm3.0 libxaw7 libxfont1 libxkbfile1 libxmu6 libxpm4 x11-xkb-utils xfonts-base xfonts-encodings xfonts-utils xserver-common xvfb
    0 upgraded, 14 newly installed, 0 to remove and 2 not upgraded.
    Need to get 19.0 MB of archives.
    After this operation, 53.7 MB of additional disk space will be used.
    Do you want to continue [Y/n]?

     

    Paketi kurduktan sonra sunucudaki işletim sistemine farz-ı misal numarası 10 olan bir display yarattıracağız.

    sudo Xvfb :10 -ac

    “-ac” anahtarı xvfb’yi erişim kontrolü kapalı olarak çalışmasını bildirir. Böylece bilinen bir güvenlik açığı oluşturmamış oluruz. An itibariyle 10 numaralı bir sanal görüntü uç birimimiz var. Tabi herşey bu uç birimi yaratmak ile bitmiyor. Mevcut oturum bu uç birimden habersiz. O yüzden borwseri çalıştırmanız halen bir işe yaramayacak. Öncelikle bulunuğunuz oturuma bu durumu izah etmelisiniz. Bunun için aşağıdaki komutu veriyoruz:

    export DISPLAY=:10

     

    Artık hazırız. normal “firefox” komutu vererek Firefox’u ekranı olan bir makinada çalıştığına ikna edebiliriz. Ancak tabi biz ekranda firefox’un log çıktı yığınından başka birşey göremeyeceğiz. Sonuç itibariyle çalışan  headless firefox.

    firefox

    5 XSELINUXs still allocated at reset
    SCREEN: 0 objects of 168 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    DEVICE: 4 objects of 96 bytes = 384 total bytes 0 private allocs
    CLIENT: 0 objects of 152 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    WINDOW: 0 objects of 32 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    PIXMAP: 1 objects of 16 bytes = 16 total bytes 0 private allocs
    GC: 0 objects of 56 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    CURSOR: 0 objects of 8 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    CURSOR_BITS: 0 objects of 8 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    DBE_WINDOW: 0 objects of 24 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    TOTAL: 5 objects, 400 bytes, 0 allocs
    4 DEVICEs still allocated at reset
    DEVICE: 4 objects of 96 bytes = 384 total bytes 0 private allocs
    CLIENT: 0 objects of 152 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    WINDOW: 0 objects of 32 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    PIXMAP: 1 objects of 16 bytes = 16 total bytes 0 private allocs
    GC: 0 objects of 56 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    CURSOR: 0 objects of 8 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    CURSOR_BITS: 0 objects of 8 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    DBE_WINDOW: 0 objects of 24 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    TOTAL: 5 objects, 400 bytes, 0 allocs
    1 PIXMAPs still allocated at reset
    PIXMAP: 1 objects of 16 bytes = 16 total bytes 0 private allocs
    GC: 0 objects of 56 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    CURSOR: 0 objects of 8 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    CURSOR_BITS: 0 objects of 8 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    DBE_WINDOW: 0 objects of 24 bytes = 0 total bytes 0 private allocs
    TOTAL: 1 objects, 16 bytes, 0 allocs……

    …..

    Gördüğünüz üzere tomarla log çıktısı ekranı kapladı. Şu an Firefox sunucuda çalışmakta. Çalışmasını durdurmak için “ctrl+c” tuş kombinasyonu ile firefoxu öldürebilirsiniz.

    Eğer firefox’u “&” ile (çalıştır ve arkaplana at) çalıştırırsanız öldürmek için process id’ini “ps” komutu ile öğrenip “kill” komutu ile öldürmeniz gerekir. Artık “Selenium IDE” ile hazırladığımız “test_case”leri sunucuda deneyebilirsiniz.

     

  • Gereksiz dosyaların git deposuna eklenmesini engellemek

    Bunun için proje köküne “.gitignore” adında bir dosya oluşturup örnekteki içeriği ekleyebilirsiniz. Aşağıdaki örnek içerikte bulunan uzantılar ve dosyaların haricinde depoya gitmesini istemediğiniz dosyalar ve ya dosya türleri varsa bu listeye ekleyebilirsiniz. Aynı zamanda bu dosyayı git deposuna eklemenizi proje ortaklarınız içinde faydalı olacaktır. Böylelikle bütük kullanıcılarda aynı dosyalar bir kerede engellenmiş olur.

    (daha&helliip;)

  • Uzak sunucudaki git deposunu yerele çekmek

    Uzak sunucudaki git deposunu yerele çekmek diğer anlamıyla, remote repo’yu clone’lamak için aşağıdaki adımları takip edeceğiz.
    Yerel makinede projenin klonlanacağı klasöre geçiyoruz. Örnekte “~/dev/” klasörünü kullancağım

    veli@veli-GA-990XA-UD3:~/dev/git clone [email protected]:project.git

    Cloning into ‘project’…
    Enter passphrase for key ‘/home/veli/.ssh/id_rsa’:
    warning: You appear to have cloned an empty repository.
    Checking connectivity… done.

    Yukarıda daha önceki yazımda “gitolite” aracılığı ile ilklendirmiş olduğumuz boş depoyu yerelimize klonlamış olduk. Bundan sonra yapılacak olan iş proje klsörü içine proje dosyalarını koymak ve bunları depoya göndermek. Dosyaları ekledikten sonra depoya göndermek için şunları yapıyoruz: (daha&helliip;)

  • Gitolite ile Git’e kullanıcı eklemek

    Eklenecek kullanıcının public_key’i alınır. Bunun için kullanıcın bilgisayarında, geliştirme için kullanılan kullanıcı hesabı ile login olunur ve aşağıdaki komut çalıştırılır.

    ali@ali-GA-990XA-UD3:~/ ssh-keygen -t rsa -C “ali@ali-GA-990XA-UD3“

    bu komut ile kullanıcın home klasöründe bulunan .ssh klasörü altında “[email protected]” isimli bir public key oluşur. Bu public key dosyası gitolite yönetici olan kullanıcıya iletilir. gitolite yöneticisi olan kullanıcı, bu public key dosyasını “gitolite-admin/keys” klasörüne yerleştirir ve gitolite deposuna ekler

    veli@veli-GA-990XA-UD3:~/gitolite-admin/git add keydir/[email protected]

    Sonrasında eklenecek kullanıcı için git kullanıcısı oluşturulur: (daha&helliip;)

  • Kendi Git deponuzu kurun ve Gitolite ile yönetin

    Bu doküman ile Ubuntu sistemlerde git sürüm yönetim sistemini kolaylıkla kurup rahat bir şekilde yönetebilirisiniz. Öncelikle ubuntu sistemlerinde git sürüm yönetim sistemi nasıl kurulur onu inceleyelim

    • Git sürüm yönetim sistemi kurulumu:

    veli@veli-GA-990XA-UD3:~/ sudo apt-get install git-core

    Hepsi bu 🙂

    • Gitolite ile Git yönetimi:

    Git sürüm yönetim sisteminin komut dilini ezberlemek ve her seferinde hatırlamaya çalışmak biraz sıkıntılı, özellikle de yeni depo kurmanız ve kullanıcı ve dahi haklarını yönetmeniz gerekiyorsa…

    Gitolite bu işleri basitleştirmek amacıyla, daha önceden var olan az daha sorunlu, sıkıntılı ve artık geliştirilmesi bırakılmış olan Gitosis yerine oluşturulmuş bir projedir. Amaç depo ve kullanıcı yönetimini basitleştirmek, sistem yöneticilerinin kendilerine daha fazla zaman ayırabilmelerini sağlamaktır :p

    Ubuntu sisteminde gitolite kurmak ve sürüm yönetim sistemini bunun üzerine taşımak için git sürüm yönetim sistemini kurduktan sonra aynı yöntem ile gitolite’ı sisteme kuracağız. Ancak bunu yaparken uzak sunucu kullanmak isteyeceğinizi varsayarak sistemi yapılandıracağız. Bunun için uzak sunucuya ssh ile giriş yaptıktan sonra süper kullanıcı konumuna geçmeniz gerekli. (daha&helliip;)

  • RAID 1 sistemin tek diskini başka makineye bağlayıp yedek almak

    Farz-ı misal yedekleme için kullandığınız veri yolları yavaş çalışan bir Software RAID 1 üzerinde koşan makinanız var. Zaman içinde bu makinanın diskinin dolması ile yedeklerin arşiv disklerine kayıt edilme zamanı geldi diyelim. Arşiv olarak kullanmak üzere aldığınız diske verileri aktarmanız gerekiyor ama başta dediğim gibi yedekleme makinasının veri yolları o kadar yavaş ki içindeki yedekleri arşiv diskine aktarması günler alacak.

    Normalde yavaş veri yolu olan bir makineden veriyi içindeki diski daha hızlı bir makineye takarak almayı tercih edenlerdenim, ancak şimdiye kadar SoftRAID 1 üzerinde koşan bir makinadan bu şekilde veri çekmemiştim.

    Veri yüklü diski söktüm arşiv diski ile birlikte hızlı bir makineye bağladım ve sistemi boot ettim. Normalde yapacağım iş iki diski de mount edip veri aktarımını başlatmak ancak SoftRAID1 diski mount etmek için fdisk ile neyi mount etmem gerektiğine bakarken şöyle birşey ile karşılaştım:

     

    # fdisk -l

    Disk /dev/sdc: 2000.4 GB, 2000398934016 bytes
    255 heads, 63 sectors/track, 243201 cylinders, total 3907029168 sectors
    Units = sectors of 1 * 512 = 512 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 4096 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 4096 bytes / 4096 bytes
    Disk identifier: 0x00015350

    Device Boot Start End Blocks Id System
    /dev/sdc1 2048 3905535 1951744 fd Linux raid autodetect
    /dev/sdc2 * 3905536 3907028991 1951561728 fd Linux raid autodetect

     

    Tabi mount etmeye kalkınca şu hatayı aldım:

    # mount /dev/sdc1 /mnt

    mount: unknown filesystem type ‘linux_raid_member’

    Ufak bir araştırma ile önce diski taktığım sistemde bir array oluşturmam grektiğini gördüm ancak array oluşturma denemem tek disk doğal olarak aynısı olması gereken tek partition bulunduğu için başarısız olmuştu. Velhasıl biraz daha bakınınca array için kullandığım --assemble komutuna --run anahtarını da eklemem gerektiğini gördüm;


    # mdadm --assemble --run /dev/md0 /dev/sdc1


    Komutu ile tek partition ile arrayi oluştumayı başardım ve /dev/md0 cihazını /mnt altına bağlayarak verileri almaya başlayabildim.

  • Amazon S3 buketini Linux’a mount etmek

    Eğer Amazon S3 servisindeki buketinizin içindeki dosyaların bilgisayarınızdaki kopyalarında değişiklik yaptıktan sonra illaki Firefox s3 organizer gibi bir eklenti ya da s3cmd gibi bir linux konsol komutu üzerinden buketteki dosyayı güncellemekten sıkıldıysanız, fuse tabanlı s3fs ile buketlerinizi yerel makinenize mount ederek dosya sisteminin bir parçası gibi kullanabilirsiniz.

     

     

    Malesef şimdilik Ubunut paket deposunda bulunmamakta ancak kaynaktan kurulum düşündüğünüz kadar zor değil. Sadece kaynağı derlerken gerekli olan bağımlılıkların sisteminizde kurulu olması gerekmekte. Kuruluma hazırlık için öncelikle bu bağımlılıkları kurmanız gerekmekte:

    # sudo apt-get update

    # sudo apt-get install build-essential gcc libfuse-dev fuse-utils libcurl4-openssl-dev libxml2-dev mime-support build-essential libcurl4-openssl-dev

    Bağımlılıkları kurduktan sonra s3fs kaynak dosyasını indirebilirsiniz. Ben s3fs’i derleyip kurduğumda son sürüm olarak 1.71 bulunmaktaydı. Eğer daha güncel bir sürüm varsa bunu kullanmayı deneybilirsiniz. Ancak bağımlılıklardan dolayı sorun yaşama ihtimaliniz durumunda çözümünü araştırmanız gerekecek. Şimdi güncel kaynak dosyasını indirelim:

    # wget http://s3fs.googlecode.com/files/s3fs-1.71.tar.gz

    İndirdiğimiz kaynak dosyasını açalım;

    # tar -xvzf s3fs-1.71.tar.gz

    Derleme ver kurulum işlemlerini yapalım:

    # cd s3fs-1.71

    # ./configure

    # make

    # sudo make install

    s3fs kurulumu bu kadar. Şimdi dosyanın nereye kurulduğuna şu komut ile bakabiliriz:

    # which s3fs
    /usr/local/bin/s3fs

    Bundan sonra s3fs için bir password dosyası oluşturup buketlerimizin Access ve Secret keylerini içine yazmak olacak. Oluşturacağımız dosyanın lokasyonu ve adı aşağıdaki gibi olmak zorundadır:

    # nano /etc/passwd-s3fs

    access_key:secret_key

    ctrl+x

    # chmod 640 /etc/passwd-s3fs

    Böylece bağlayacağımız buketi mount ederken s3fs’in okuması gereken access ve secret keylerin bulunduğu dosyayı da oluştumuş olduk.

    Bundan sonra işimiz sadece bir klasör oluşturup buketi o klasöre bağlamaya kalıyor.

    # sudo mkdir /mnt/herhangi_bir_klasör_ismi

    # sudo s3fs benim.buketimim.adı /mnt/herhangi_bir_klasör_ismi

    tabi bu işlem sonucunda doğal olarak o klasöre sadece root ya da sudo kullanıcısı ulaşabilecek demektir. izinleri ayarlamak için gerekli işlemleri araştırmadığım için buraya yazmıyorum, bu da sizin ödeviniz olsun.

  • Yarım kalan recovery ve kullanıma girmeyen RAID array bölümü.

    Başıma gelen bir diğer sorun ise recovery’nin bir şekilde yarım kalması ve bu yüzden RAID arraye ait bölümün birisinin kullanıma girmemesiydi ([_U] durumu).

    Tekrar recvery denediğimde bana “Device or Resource Busy” hatası döndürdü durdu.

    # mdadm –manage /dev/md0 –add /dev/sda1
    mdadm: cannot open device /dev/sda1: Device or resource busy

    MD array’indeki bölümü durdurmama bile müsaade etmedi.

    # mdadm –stop /dev/md2 /dev/sda3
    mdadm: fail to stop device /dev/sda1: Device or resource busy

    İnanılmaz birşey ancak bir türlü durmuyordu. Onu durdurabilmek için baya bir uğraştıktan ve araştırdıktan sonra öncelikle failed olarak işaretlemem ve ardından remove etmem gerektiğini öğrendim.

    # mdadm –fail /dev/md2 /dev/sda3
    mdadm: set /dev/sda3 faulty in /dev/md2

    # mdadm –remove /dev/md2 /dev/sda3
    mdadm: hot removed /dev/sda3

    Sonunda onu durdurmayı başardım ve doğrudan recovery işlemini başattım. recovery işlemini başlattığımda otomatik olara sda3 bölümün md2 arrayine ekleyip resync işlemine başladı. Bu yazıyı yazarken recovery henüz bitmemişti, bitmesine de daha en az 3 saat vardı. O yüzden bölümün kullanıma girip girmediğini yazmıyorum.

  • inactive RAID array sorunu.

    RAID recovery sırasında ilk karşılaştığım sorun inactive raid array oldu. Bir arrayin inactive olup olmadığını anlamak için “# cat /proc/mdstat” komutu çıktısına bakmanız yeterli. Eğer çıktıda listelenen md’lerin karşılığında hepsinde “active” yazıyorsa sıkıntı yok demektir.  Aşağıda örnek bir çıktı görebilirsiniz.

    Personalities : [raid0] [raid1] [raid6] [raid5] [raid4] [raid10] [linear] [multipath]
    md0 : inactive sdb1[1](S)
    2102464 blocks

    md1 : active raid1 sda2[0] sdb2[1]
    …

    Bu durumda md0 için restorasyon işlemini muhtemelen başlatamayacaksınız. Sorunu çözmek için arrayleri tekrar taramasını sağlamak gerk bunun için aşağıdaki komutu veriniz:

    # mdadm –examine –scan
    ARRAY /dev/md0 level=raid1 num-devices=2 UUID=158bb15a:5c2c4636:776c2c25:004bd7b2
    ARRAY /dev/md1 level=raid1 num-devices=2 UUID=75dc21a0:5e11dd36:776c2c25:004bd7b2
    ARRAY /dev/md2 level=raid1 num-devices=2 UUID=2aeee9cb:e15b14af:776c2c25:004bd7b2
    spares=1

    Sonrasında düzelip düzelmediğine “# cat /proc/mdstat” komutuyla bakarak eğer düzelmişse recovery işlemine geçebilirsiniz.

  • RAID1 array’i yeniden yapılandırma.

    Önceki yazımızda RAID arrayde bulunan bozuk diskin nasıl tespit edileceğini görmüştük. Bu yazımızda bozuk diskin yerine takılan yeni diskin array’e nasıl ekleneceğini göreceğiz. Normalde ubuntu sunucular bu işi yeni disk takılıp sistem açıldıktan sonra otomatik olarak yapmaya başlayabiliyor, ancak zaman zaman sorunlar ile karşılaşmak mümkün oluyor. Örneğin benim vereceğim örnekte md1 array’i nedense inactive durumda. Bu sorunla yüzleştiğimizde neler yapılabilir beraber bakalım:

    (Not: bu işlemleri yaparken, herhangi bir veri kaybı yaşamanızdan sorumlu olmadığımı tekrar belirtmek isterim. Önceki yazıda bulunan kurallar aynen bu yazı için de geçerli.)

    Öncelikle yeni diskte eş bölümleri oluşturmamız gerekmekte. Bunun için elimizde bulunan ikinci diskin bölümlerini ve Boot kaydını aynen yeni diske geçirmemiz gerekiyor. Bu işlemler için sırası ile şunları yapacağız:

    Öncelikle ikinci diskin bölümleme tablosunun bir kopyasını yeni diske çıkartalım.

    Hatırlayacağınız üzere bozulan diskimiz “sda” sağlam olan diskimiz de “sdb” idi. Ancak yanlış işlem yapmamanız için öncelikle dolu ve boş diskin hangisi olduğuna sisteminizden bakın:

    # fdisk -l

    Disk /dev/sda: 750.2 GB, 750156374016 bytes
    255 heads, 63 sectors/track, 91201 cylinders
    Units = cylinders of 16065 * 512 = 8225280 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x55555555

    Disk /dev/sda doesn’t contain a valid partition table

    Disk /dev/sdb: 750.2 GB, 750156374016 bytes
    255 heads, 63 sectors/track, 91201 cylinders
    Units = cylinders of 16065 * 512 = 8225280 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x00088969

    Device Boot Start End Blocks Id System
    /dev/sdb1 1 262 2102562 fd Linux raid autodetect
    /dev/sdb2 263 295 265072+ fd Linux raid autodetect
    /dev/sdb3 296 91201 730202445 fd Linux raid autodetect

    Disk /dev/md0: 2152 MB, 2152923136 bytes
    2 heads, 4 sectors/track, 525616 cylinders
    Units = cylinders of 8 * 512 = 4096 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x00000000

    Disk /dev/md0 doesn’t contain a valid partition table

    Disk /dev/md2: 747.7 GB, 747727224832 bytes
    2 heads, 4 sectors/track, 182550592 cylinders
    Units = cylinders of 8 * 512 = 4096 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x00000000

    Disk /dev/md2 doesn’t contain a valid partition table

    Benim sistemimde dolu olan disk “/dev/sdb” boş olan yeni disk ise “/dev/sda” olarak görünmekte. Buna göre sdb’deki bölümleme tablosunu aşağıdaki komut ile “sda”ya kopyalayacağız:

    # sfdisk -d /dev/sdb | sfdisk /dev/sda

    Checking that no-one is using this disk right now …
    OK

    Disk /dev/sda: 91201 cylinders, 255 heads, 63 sectors/track

    sfdisk: ERROR: sector 0 does not have an msdos signature
    /dev/sda: unrecognized partition table type
    Old situation:
    No partitions found
    New situation:
    Units = sectors of 512 bytes, counting from 0

    Device Boot Start End #sectors Id System
    /dev/sda1 3906 4209029 4205124 fd Linux raid autodetect
    /dev/sda2 4209030 4739174 530145 fd Linux raid autodetect
    /dev/sda3 4739175 1465144064 1460404890 fd Linux raid autodetect
    /dev/sda4 0 – 0 0 Empty
    Warning: no primary partition is marked bootable (active)
    This does not matter for LILO, but the DOS MBR will not boot this disk.
    Successfully wrote the new partition table

    Re-reading the partition table …

    If you created or changed a DOS partition, /dev/foo7, say, then use dd(1)
    to zero the first 512 bytes: dd if=/dev/zero of=/dev/foo7 bs=512 count=1
    (See fdisk(8).)

    İşlemin başarılı olup olmadığını tekrar “fdisk -l” komutu vererek çıktıdan görebilirsiniz. Eğer şöyle bir çıktı ile karşıltıysanız işlem başarılı demektir:

    # fdisk -l

    Disk /dev/sda: 750.2 GB, 750156374016 bytes
    255 heads, 63 sectors/track, 91201 cylinders
    Units = cylinders of 16065 * 512 = 8225280 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x55555555

    Device Boot Start End Blocks Id System
    /dev/sda1 1 262 2102562 fd Linux raid autodetect
    /dev/sda2 263 295 265072+ fd Linux raid autodetect
    /dev/sda3 296 91201 730202445 fd Linux raid autodetect

    Disk /dev/sdb: 750.2 GB, 750156374016 bytes
    255 heads, 63 sectors/track, 91201 cylinders
    Units = cylinders of 16065 * 512 = 8225280 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x00088969

    Device Boot Start End Blocks Id System
    /dev/sdb1 1 262 2102562 fd Linux raid autodetect
    /dev/sdb2 263 295 265072+ fd Linux raid autodetect
    /dev/sdb3 296 91201 730202445 fd Linux raid autodetect

    Disk /dev/md0: 2152 MB, 2152923136 bytes
    2 heads, 4 sectors/track, 525616 cylinders
    Units = cylinders of 8 * 512 = 4096 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x00000000

    Disk /dev/md0 doesn’t contain a valid partition table

    Disk /dev/md2: 747.7 GB, 747727224832 bytes
    2 heads, 4 sectors/track, 182550592 cylinders
    Units = cylinders of 8 * 512 = 4096 bytes
    Sector size (logical/physical): 512 bytes / 512 bytes
    I/O size (minimum/optimal): 512 bytes / 512 bytes
    Disk identifier: 0x00000000

    Disk /dev/md2 doesn’t contain a valid partition table

     Bu işlemden sonra Boot record’u kopyalayacağız, önce boot recordun kopyasını dosyaya yazıyoruz:

    # dd if=/dev/sdb of=sdb.part bs=1024k count=1
    1+0 records in
    1+0 records out
    1048576 bytes (1.0 MB) copied, 0.0249217 s, 42.1 MB/s

    # dd if=sdb.part of=/dev/sda bs=1024k count=1
    1+0 records in
    1+0 records out
    1048576 bytes (1.0 MB) copied, 0.00123787 s, 847 MB/s

    Bölümleme işlemleri bittikten sonra sda arrayleri sdb’den geri alma işlemine başlayabiliriz:

    # mdadm –manage /dev/md0 –add /dev/sda1
    mdadm: added /dev/sda1

    # mdadm –manage /dev/md1 –add /dev/sda2
    mdadm: added /dev/sda2

    # mdadm –manage /dev/md2 –add /dev/sda3
    mdadm: added /dev/sda3

     Bu mirrorlama işlemleri arka planda devam etmektedir. Durumu görmek için “cat /proc/mdstat” komutunu verebilirsiniz. An be an takip etmek isterseniz şu komut ile konsolun birisinde monitörleme yapabilirsiniz:

    # watch -n .5 cat /proc/mdstat

    .5 rakamı güncellenme sıklığını saniye cinsinden belirtir 0.5 saniye anlamındadır değer 1 yaparak saniyede bir güncellenmesini sağlayabilirsiniz. Mirrorlama işlemi süresi diskin boyutu ve makinenin gücüne ayrıca başka işlem yapılıp yapılmadığına göre değişiklik göstermektedir.

    Every 0.5s: cat /proc/mdstat Tue Jul 23 13:42:47 2013

    Personalities : [raid0] [raid1] [raid6] [raid5] [raid4] [raid10] [linear] [multipath]
    md1 : active raid1 sda2[0] sdb2[1]
    264960 blocks [2/2] [_U]
    resync=DELAYED

    md2 : active raid1 sda3[2] sdb3[1]
    730202368 blocks [2/1] [_U]
    [=====>……………] recovery = 2.2% (16135936/730202368) finish=151.9min speed=78334K/sec

    md0 : active raid1 sda1[0] sdb1[1]
    2102464 blocks [2/2] [UU]

    unused devices: <none>

    Yukarıdaki görüntüde arrayler görünmekte ve bunların bazılarında ufak tefek farklar bulunmakta, bunları açıklamak gerekirse;

    • [2/2] [2/1] gibi ibareler md arrayine bağlı bölümlerin kaç tanesinin çalışır durumda olduğunu göstermektedir. md0 arrayinde 2 bölümde çalışır durumda.
    • [UU] [_U] gibi ibarelerde ise “U” harfi kullanımda olan bölümlemeleri göstermektedir. “_” ise kullanımda olmayan bölümlemeyi işaret eder.
    • md0 cihazı aktif ve sda1 bölümünün kopyası oluşturulmuş. Şu an sorunsuz bir şekilde çalışmakta.
    • md1 cihazı resync için “DELAYED” durumunda sıra beklemekte. ikinci bölümleme arraye eklenmiş ancak kullanıma açılmamış
    • md2 cihazında şu an resync yapılmakta bu yüzden henüz o da kullanıma açılmamış durumda.

    Sonraki yazımız karşılaşılan sorunlar ile nasıl başa çıkılacağına dair olacak.